Generacja drugiej harmonicznej (, SHG) – efekt w optyce nieliniowej, polegający na otrzymaniu z fali o częstości fali o częstości
Historia Zjawisko generowania drugiej harmonicznej zostało po raz pierwszy zademonstrowane w 1961 roku na Uniwersytecie Michigan w Ann Arbor przez P.A. Frankena, A.E. Hilla, C.W. Petersa i G. Weinreicha. Zastosowali oni laser rubinowy, generujący światło o dużej intensywności oraz monochromatyczności. Promieniowanie z lasera zostało skierowane na kryształ kwarcu, w wyniku czego obok promieniowania o długości 694 nm, które przechodziło przez kryształ, pojawiło się również promieniowanie o długości fali 347 nm.
Opis zjawiska Padająca na ośrodek fala elektromagnetyczna powoduje jego polaryzację, co można zapisać w postaci poniższego wzoru:
gdzie poszczególne składowe wektora P można przedstawić wzorem:
gdzie: – polaryzacja, – przenikalność elektryczna próżni, – kolejne rozwinięcia podatności elektrycznej, – natężenie pola elektrycznego, – składowe tensora podatności elektrycznej, – -ta składowa natężenia pola elektrycznego.