Kilkakrotnie uczestniczył w turniejach Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej. W 1916 w gronie siedmiu zawodników uplasował się na dzielonym IV-V miejscu, rok później zajął III-IV lokatę (również grało siedmiu zawodników). Wielki sukces odniósł w pierwszym turnieju powojennym jesienią 1919, kiedy to zdobywając w czternastu partiach 11 punktów triumfował w imprezie, wyprzedzając całą warszawską czołówkę - Aleksandra Flamberga, Akibę Rubinsteina i Dawida Przepiórkę. Belsitzman wyróżniony został nagrodą w wysokości 800 marek, a pismo „Szachista Polski” powierzyło mu redakcję działu gry praktycznej.
Kariera Belsitzmana urwała się jednak na sukcesie z 1919; niebawem zmarł w bliżej nieznanych okolicznościach. Według jednej z wersji poległ na froncie wojny z Rosją radziecką. Przeczyć się temu zdaje informacja Dawida Przepiórki, zamieszczona w „Tygodniku Ilustrowanym” w marcu 1923: „niedawno w Warszawie zmarł Z. Belsitzman”, ale nieobecność Belsitzmana w turniejach warszawskich po 1919 może budzić wątpliwości, co Przepiórka miał na myśli pisząc „niedawno”.
Bibliografia Tadeusz Wolsza, Arcymistrzowie, mistrzowie, amatorzy... Słownik biograficzny szachistów polskich, tom I, Wydawnictwo DiG, Warszawa 1995
Linki zewnętrzne (nazwisko błędnie jako Belitzmann)
Kategoria:Polscy szachiści Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Zmarli w XX wieku