thumb|Cantrell (na zdj. w 1992) po raz pierwszy w utworze wykorzystał efekt Kompozytorem jest Cantrell, choć według Davida de Soli, autora biografii Alice in Chains: The Untold Story (2015), autorstwo muzyki przypisuje się wszystkim czterem członkom zespołu. Cechą charakteryzującą utwór jest średnie tempo oraz grany na gitarze rytmicznej (model o nazwie „Blue Dress” z 1984 wyposażony w pojedynczy przetwornik JB [Seymour Duncan JB] przy mostku, ze zmodyfikowanym wzmacniaczem ) otwierający – trwający około 19 sekund i zapadający w pamięć – ciężki, prosty i powtarzający się jednoakordowy riff Cantrella, który następnie łączy się z linią melodyczną, wspomaganą talk boxem i efektem wah-wah (podwajanym przez śpiew Staleya) – dźwięk ten uzyskano poprzez zmiksowanie brzmienia efektu gitarowego Dunlop Cry Baby z sygnałem z talk boxa (model Dunlop Heil Talkbox). Wspomniany riff oparty jest na oktawach, z zastosowaniem dwóch power chordów (E5-A5) uderzanych w strojeniu E (obniżony o pół tonu: Eb-Ab-Db-Gb-Bb-Eb, od niskiego do wysokiego).