188, 189 i całopostaciowa rycina znanego francuskiego aktora Guillot-Gorju, powstała jeszcze we wczesnym etapie twórczości, podczas pracy w Paryżu. Falcot był twórcą różnorodnym tematycznie, toteż oprócz portretów stworzył także ryciny przedstawiające anatomię człowieka, dzieła sztuki, zarówno obrazy włoskich malarzy z kolekcji Holendra Gerrita Reynsta (18 sztychów), jak i np. przedstawiające bramy triumfalne postawione w Gdańsku na część Marii Ludwiki, przybywającej do kraju na ślub z Władysławem IV (1646). Ważną dziedziną artystycznej działalności Falcka było grawerowanie ilustracji książkowych, w tym na strony tytułowe dzieł Jana Heweliusza (Selenographia oraz Machinae coelestis) i dla licznych książek wydawanych przez Georga Förstera, takich autorów jak m.in. Jerzy Ossoliński (Orationes), Andrzej Maksymilian Fredro czy Jan Dymitr SolikowskiGosieniecka A., 1975, s. 188, 189. Falck uważany jest też za jednego z najlepszych w ówczesnej Europie autorów rytowników rycin przedstawiających roślinySobecka 2015, s. 60, chociaż atrybucja wielu z nich jest dyskusyjnaSobecka 2015. Sobecka w 2015, po przeprowadzeniu badań tego działu twórczości przypisywanej artyście uznała, że jest on pewnym autorem ryciny Feuille d’orfèvrerie z lat 40. XVII w. i cyklu rycin o tematyce botanicznej pt.