Rzeczywistość była poważniejsza niż plotki; Rabih bezustannie podejmował ghazw (rajdy) łupieżcze i polowania na niewolników nawiązując tym samym do zwyczajowych zajęć sułtanów Bornu, opisanych w roku 1526 przez Leo Africanusa. Przypuszczalnie 1500-2000 niewolników sprzedawał co roku Mohammed al-Senoussi (po odliczeniu zmarłych, rannych i innych strat); W odniesieniu do Rabiha liczby te musiały być znacznie wyższe.
Francja przeciw Rabihowi W roku 1899 Rabih dysponował 10 tysiącami piechoty i kawalerii; wszyscy żołnierze uzbrojeni byli w broń palną (w większości przestarzałą, nie licząc 400 nowoczesnych karabinów), a wspomagała ich znaczna liczba ludzi zbrojnych w oszczepy i łuki. Garnizony stacjonowały w Baggara i Karnak Logone.
W tym samym roku Rabih przyjął w Dikoa francuskiego podróżnika Ferdinanda de Béhagle. Doszło do ostrej wymiany zdań i Béhagle został aresztowany. 17 lipca porucznik Henri Bretonnet, wysłany przeciw Rabihowi, został zabity wraz z większością swoich ludzi w bitwie pod Togbao nad brzegami rzeki Szari. Rabih zdobył w tej bitwie trzy działa. Do swego syna Fadlallaha, który pozostał w Dikoa, posłał gońca z rozkazem powieszenia Béhagle'a.