W czerwcu 1791 liczyła 1755 koni.
Wiosną 1792, w przededniu wojny z Rosją uzyskała swój najwyższy rozwój organizacyjny i liczyła etatowo 1818 ludzi, a faktycznie 1792, 333 towarzyszy „przytomnych”, 49 towarzyszy przytomnych proszących o dymisję, 25 towarzyszy przytomnych proszących o przejście na towarzyszy „sowitych”. W marcu 1792 stacjonowała w Jampolu.
6 maja 1793 wcielona do wojsk rosyjskich pod nazwą Brygady Dniestrzańskiej. Po wybuchu powstania kościuszkowskiego, brygadzie nie udało się przebić się przez kordon i została przez Rosjan rozwiązana.
Stanowiska Białocerkiew, Łabuń (1779), Mohylew, Żwaniec, Tulczyn (1789), Jampol (1792), Janowiec nad Wisłą (wrzesień 1792), okolice Dniepru (1793).
Walki i potyczki Brygada uczestniczyła w wojnie z Rosją w 1792 roku. W 1793 roku brygada pozostała za kordonem rozbiorowym i w kwietniu wcielono ją do wojska rosyjskiego.
Żołnierze brygady walczyli: pod Serbami (22 maja 1792) pod Nową Sieniawką (11 czerwca 1792) pod Zieleńcami (17 czerwca 1792) pod Bereziem (18 lipca 1792) pod Markuszowem (26 lipca 1792).