mały|Publicznie dostępny terminal biblioteczny z dostępem do katalogu zbiorów. Przykład praktycznego zastosowania cienkiego klienta Cienki klient (ang. thin client) – w sieciowych systemach komputerowych jest to prosty komputer o niewiekich możliwościach przetwarzania (niskiej mocy obliczeniowej) zoptymalizowany pod kątem pracy zdalnej, w charakterze klienta, z aplikacjami o architekturze klient-serwer.
Przeciwieństwem cienkiego klienta jest tzw. gruby klient (ang. fat client), na przykład komputer osobisty.
Historia Historycznie cienki klient jest rozwinięciem koncepcji znanych z systemów wielodostępnych, w których praca z komputerem (zazwyczaj komputerem klasy mainframe lub minikomputerem) odbywała się za pośrednictwem terminali.
Początkowo były to terminale liniowe (gdzie funkcję wyjścia pełniła drukarka, nie było nawet ekranu), poprzez terminale tekstowe pełnoekranowe (np. VT100, IBM 3270) po terminale graficzne (np. dla systemu X-Window były to tzw. X-terminale, wykorzystywane do pracy z systemami rodziny UNIX).