gdzie: – entropia układu, – temperatura, przy której strumień ciepła dostaje się do układu, – przepływ entropii do układu w pozycji – przepływ molowy i przepływ masowy, i – entropia molowa (entropia wynikająca z przepływu cząstek w przeliczaniu na mole) i entropia właściwa (entropia wynikająca z przepływu masy w przeliczeniu na jednostkę masy) substancji dopływającej do układu; – produkcja entropii w wyniku procesów wewnętrznych. – odnosi się do faktu, iż entropia wytwarzana jest przez procesy odwracalne (wartość produkcji entropii w każdym procesie występującym w przyrodzie zawsze ma wartość zerową lub dodatnią, jest to istotny aspekt II zasady termodynamiki), – suma algebraiczna udziału strumienia ciepła, przepływu materii i procesów wewnętrznych.
Aby wykazać wpływ drugiego prawa termodynamiki oraz rolę produkcji entropii, należy połączyć je z I zasadą termodynamiki, jak na poniższym wzorze:
gdzie: – energia wewnętrzna układu; – wzór oznacza, że entalpia razem z materią dopływa do układu – entalpia wyrażona w molach – entalpia właściwa (in. entalpia wyrażona w jednostkach masy); – wartości zmiany objętości układu w wyniku przesunięcia granicy w pozycji – ciśnienie będące poza tą granicą; – wszystkie inne formy zastosowania energii (np.