150px|thumb|right|Znak na pojazdach batalionu 7 Warszawski samodzielny zmotoryzowany batalion saperów (7 bsap) – samodzielny pododdział wojsk inżynieryjnych ludowego Wojska Polskiego.
Formowanie i marsze Batalion został sformowany w miejscowości Lebiedin (okolice Sum) na podstawie dyrektywy Naczelnego Dowództwa Armii Czerwonej nr Org./1/30660400 z dnia 17 III 1944 oraz rozkazu dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR nr 04 z 1 kwietnia 1944 początkowo jako jednostka 1 Warszawskiej Brygady Saperów. Organizację formowania batalionu powierzono płk. Bronisławowi Lubańskiemu pełniącemu obowiązki dowódcy wojsk inżynieryjno-saperskich 1 Armii WP. Braki kadrowe zmuszały do stawiania na dowódców kompanii podoficerów. W połowie kwietnia do batalionu przybyli oddelegowani z Armii Czerwonej oficerowie. 8 maja 1944 stan faktyczny batalionu wynosił: oficerów 8, podoficerów 27, szeregowych 220 – brak było 56 kierowców. W maju batalion otrzymał sprzęt saperski, uzbrojenie i inne środki oraz materiały (m.in. 15.05 przydzielono park pontonowy NLP oraz kolumnę samochodów ciężarowych, 17.05 żołnierze otrzymali broń). 15 czerwca batalion zmienił rejon ześrodkowania na Kiwerce, skąd skierowano go do m. Chopnie (rejon ześrodkowania 1 BSap). W tym czasie batalion inspekcjonował gen.