Irala dotarł z biegiem rzeki do punktu odległego o 400 km od Asunción, gdzie założył osadę, którą nazwał Puerto de los Reyes.
Tymczasem w osadzie działo się źle; mieszkańcy Asunción powstali przeciwko Cabezie de Vaca, uwięzili go i odesłali w kajdanach do Hiszpanii, a Irala, po powrocie z wyprawy, został ponownie wybrany gubernatorem (co wreszcie zatwierdziły władze w Madrycie) i piastował ten urząd aż do śmierci.
W roku 1546 podjął kolejną wyprawę w górę Paragwaju, z tym że w Puerto de los Reyes zostawiono łodzie i oddział – w sile 300 Hiszpanów i 3500 Indian – wyruszył na zachód docierając aż do stoków Andów. Tam napotkali Indian sprzymierzonych ze zbuntowanymi Hiszpanami walczącymi przeciw Gonzalo Pizarro w Peru. Wobec sprzeciwu swych żołnierzy, którzy nie chcieli zagłębiać się w góry, Irala zawrócił do Asunción (drogę utrudniał fakt, że pozostawione w Puerto de los Reyes łodzie zostały skradzione).
Kolejna wyprawa zorganizowana przez Iralę w roku 1548 dotarła do dzisiejszej Boliwii, a kilku jej uczestników odwiedziło Limę na wybrzeżu Pacyfiku, tworząc jedno z pierwszych połączeń transkontynentalnych w Ameryce Południowej.
Rządy Irali w latach 50. XVI wieku oznaczały dalszą konsolidację kolonii hiszpańskich i wytyczanie nowych szlaków.