W odniesieniu do osoby następuje przejście od egocentryzmu do społeczności w trakcie procesu dojrzewaniaJ.C. Flügel, Man, Morals and Society (1973) s. 242-3. Dla dziecka normalnym jest posiadanie rozbujanego – niemal majestatycznego – poczucia egotyzmuSigmund Freud, On Metapsychology (PFL 11) s. 85. Przeszacowywanie własnego egoOtto Fenichel, The Psychoanalytic Theory of Neurosis (London 1946) s. 38, 57 regularnie przejawia się w dziecięcych formach miłości – w dużej części dlatego, że dziecko jest dla siebie wszystkim - jest wszechpotężne wg posiadanej przez nie wiedzyRobin Skynner and John Cleese, Families and how to survive them (London 1994) s. 91.
Optymalny rozwój pozwala na stopniową rekoncyliację z bardziej realistyczną wizją swojego własnego miejsca w świecie – wypompowanie balonu egotyzmuSkynner & Cleese, Families s. 63. Nieprawidłowy rozwój ego może później prowadzić do egotyzmu defensywnego, służącego kompensacji kruchego poczucia własnej wartościKowalski ed., s. 224. Robin Skynner uważał, że prawidłowy proces dorastania prowadzi do sytuacji w której „własne ego nadal istnieje, ale zajmuje właściwe, ograniczone miejsce pomiędzy ego wszystkich innych osób”Robin Skynner and John Cleese, Life and how to survive it (London 1994) s. 241.