Boris Michajłowicz Iordan, (ur. w 1888 w Dźwińsku w Rosji, zm. 20 lipca 1956 w Concord w USA) – rosyjski wojskowy (pułkownik), szef sztabu 1 brygady Rosyjskiego Korpusu Ochronnego podczas II wojny światowej, emigracyjny działacz wojskowy i kombatancki.
Życiorys Ukończył Korpus Paziów w Petersburgu. Od 1907 służył w lejbgwardii cesarskiego pułku ułańskiego. W 1914 ukończył 2 klasy nikołajewskiej szkoły kawaleryjskiej.
Brał udział w I wojnie światowej w szeregach macierzystego pułku. W połowie 1915 w stopniu kapitana został przeniesiony do sztabu generalnego armii rosyjskiej. Od 1916 służył jako starszy adiutant w sztabie samodzielnej gwardyjskiej dywizji kawalerii, a następnie w 3 gwardyjskiej dywizji kawalerii. W 1917 został p.o. szefa sztabu gwardyjskiego korpusu kawalerii. W 1918 przystąpił do białych. Objął funkcję zastępcy gen. Abrama M. Dragomirowa. Od początku 1919 był szefem sztabu 2 dywizji kawalerii, zaś od jesieni tego roku – V korpusu kawalerii.
Po ewakuacji wojsk białych z Krymu do Gallipoli w listopadzie 1920, zamieszkał w 1922 w Suboticy. Był starostą emigracyjnej organizacji "Russkij sokoł".