Z zespołem zdobył 3 tytuły mistrzowskie w latach 2000, 2001 i 2002. W sezonie 2002/03 Fisher był podstawowym rozgrywającym Lakers, zaczynając w wyjściowym składzie każdy z 82 meczów w sezonie. Jednak po nieudanych play-offach, w których Lakers przegrali w półfinale Konferencji Zachodniej z późniejszymi mistrzami, San Antonio Spurs 4-2, oraz po podpisaniu przez Lakers kontraktu z Garym Paytonem, w następnych rozgrywkach Fisher większość meczów zaczynał wchodząc z ławki.
W półfinałach Konferencji Zachodniej 2004, w meczu nr 5 przeciwko San Antonio Spurs, przy stanie rywalizacji 2-2, Lakers przegrywali 73-72 na 0,4 sekundy przed końcem meczu. Po trzech następujących po sobie przerwach na żądanie wznawiający piłkę do gry Gary Payton podał do Fishera, który ją złapał, obrócił się i oddał celny rzut, zapewniając swojej drużynie zwycięstwo. Zagranie to nazwano "0,4 shot" i zostało uznane przez NBA jako 18. najwspanialszy moment w historii play-offów. W szóstym meczu Lakers jeszcze raz wygrali ze Spurs, przechodząc tym samym do Finałów Konferencji, w których pokonali Minnesotę Timberwolves. W Finałach NBA 2004 nie poradzili sobie jednak z Detroit Pistons, przegrywając 4-1.