teorię statutową, gdzie pod pojęciem "statutu królestwa" rozumiano zbiór reguł ustrojowych zniesieniu wolnej elekcji, wprowadzeniu zasady desygnowania następcy i dziedziczności tronu w linii męskiej ustaleniu zasady regencji zamiast bezkrólewia, wprowadzenie zasady desygnowania następcy tronu (delfina) i dziedziczności tronu w linii męskiej (prawo salickie) przyjęciu zasady niepozbywalności i niepodzielności domeny królewskiej uznaniu suwerenności króla francuskiego wobec cesarza i papieża, co wiązało się ze wzrostem autorytetu monarchii francuskiej na arenie międzynarodowej przyjęciu zasady, iż król był zwierzchnikiem lennym wobec lokalnych możnowładców i wykorzystanie zasad prawa lennego do wzmocnienia pozycji suwerena odbierającego lenna za felonię i włączającego zabierane ziemie do domeny (odmiennie niż to stało się w Niemczech) powiększeniu domeny królewskiej swobodnemu obracaniu lennami, dzięki czemu nie doszło do powstania wielkich latyfundiów magnackich uznaniu króla za źródło pokoju, który był uprawniony do zwalczania anarchii i prywatnych wojen rozszerzeniu władzy ustawodawczej monarchy, który mógł samodzielnie wydawać akty normatywne, zmieniające reguły prawa zwyczajowego z pominięciem zgromadzeń stanowych rozrostowi sądownictwa królewskiego, dzięki czemu król stał się najwyższym sędzią, rozstrzygającym
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Monarchia absolutna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.