Istnieją tylko dane mówiące o jego częstości wśród osób szukających pomocy w poradniach zaburzeń snu z powodu bezsenności – od 7% do 10% takich pacjentów podaje zespół opóźnionej fazy snu.
Chociaż pojawia się już u dzieci, szczególnie często spotyka się ten zespół u osób młodych, przed 30. rokiem życia.
Terapia W zespole opóźnionej fazy snu dobrym rozwiązaniem okazać się może dostosowanie godzin pracy. Cierpiący nań pacjent powinien pracować wieczorami.
Terapia omawianego zespołu polega na stopniowym przesuwaniu czasu snu w kierunku pożądanych godzin spoczynku nocnego. Najpierw pacjent musi zacząć przestrzegać rytmu dobowego. Nie wolno mu wieczorem przebywać przed komputerem ani też oglądać telewizji. Postępowanie takie pozwala wyeliminować zmiany nawykowe, które po 6–8 tygodniach zanikną, nie musi natomiast pomóc w zespole opóźnionej fazy snu. Utrzymywanie się objawów potwierdza diagnozę DSPS. Ponadto zastosowanie ma fototerapia, stosowana rano. Farmakoterapia obejmuje podaż melatoniny czy też innych leków melatoninergicznych. Przeciwwskazane jest natomiast użycie leków nasennych lub stymulujących.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Neurologiczne zaburzenia snu