1 stycznia 1945 brygada liczyła: etat 1568, stan 1470 ludzi (brak 30 oficerów, 14 podoficerów i 54 szeregowych). Od 1 stycznia 1945 rozpoczęto szkolenie specjalistyczne w pododdziałach. Pierwsze kompanie w batalionach specjalizowały się w minerstwie (1 pluton – rozpoznanie inżynieryjne, 2 pluton – minerstwo, 3 pluton – fortyfikacje i drogi), drugie kompanie – przeprawowe, trzecie kompanie – oddziały zaporowe (stawianie pól minowych). Jednocześnie bataliony przygotowywały się do wykonywania zadań zabezpieczenia inżynieryjnego. W celu przygotowania minerskiego zorganizowano w brygadzie kilka kursów: trzy kursy instruktorów minerów, kursy dla dowódców plutonów minerskich, kursy rozpoznania, kurs dowódców kompanii działających jako oddziały zaporowe. W styczniu 1945 szkolenie brygady zostało zakończone. Brygada odczuwała cały czas brak sprzętu inżynieryjnego, brakowało literatury fachowej szczególnie w języku polskim. W batalionach prowadzono ćwiczenia zgrywające. Ćwiczenia taktyczno-inżynieryjne prowadzono na tle sytuacji taktycznej. Pod nadzorem dowódcy brygady szkolili się także oficerowie. Zasadnicze zagadnienia szkolenia na wszystkich szczeblach to inżynieryjne zabezpieczenia działań dywizji piechoty i oddziałów pancernych, zabezpieczenie i wprowadzenie w wyłom korpusu pancernego.