Odgrywał też rolę dopełniającą w rozwoju liryki chóralnej złożonej z poezji, muzyki i tańcaKazimierz Kumaniecki: Historia kultury starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: PWN, 1965, s. 100.. W założeniach wychowania spartańskiego taniec integralnie łączył muzykę z gimnastyką.
Źródła wiedzy thumb|160px|Tańczący chłopiec (ceramika z kon. V w. p.n.e.) Podstawą dzisiejszej wiedzy o rozwoju i ewolucji tańca greckiego są przede wszystkim źródła literackie i obiekty archeologiczne. Wczesne wiadomości pochodzą z opisów życia codziennego w Iliadzie i Odysei Homera. Platon wspomina o znaczeniu wychowawczym tańca w VII księdze Praw. Wśród źródeł bardziej szczegółowych zachowały się teksty: zawierający dysputę obrońcy i przeciwnika Dialog o tańcu Lukiana z Samosaty (z II wieku n.e.) oraz informacje zawarte w zbiorze Uczta mędrców Atenajosa (z początku III w. n.e.), z uwagami na temat stopniowego upadku tańca w Grecji. Bliższe wiadomości zawiera też dialog sokratejski Ksenofonta Uczta, dodatkowe znaleźć można w Moraliach Plutarcha (Zagadnienia biesiadne, Uczta siedmiu mędrców). Oprócz zabytków piśmienniczych informacji o tańcu dostarczają zabytki sztuki.