W trakcie wojny polsko-bolszewickiej linią Orzyca przebiegała przez kilka dni linia frontu. W okresie międzywojennym w Makowie zamieszkiwało wielu Żydów (ok. 3000 osób na 7 tys. mieszkańców). Zajmowali się oni przede wszystkim handlem i rzemiosłem. Jedyne źródło energii elektrycznej dla zamożniejszych mieszkańców miasta stanowiła elektrownia wodna na Orzycu. Jej pozostałości, w postaci progu spiętrzającego wodę, można oglądać z kładki pieszej przez rzekę. W rękach żydowskich przedsiębiorców znajdowały się m.in. 3 młyny na terenie Makowa. Zagładę tej społeczności przyniosła II wojna światowa i okupacja niemiecka. Najpierw hitlerowcy utworzyli getto w kwartale ulic: Przasnyska, północna krawędź Rynku, rzeka Orzyc, teren byłego dworca PKS. W dodatku Maków Mazowiecki znalazł się na ziemiach polskich wcielonych bezpośrednio do Rzeszy w październiku 1939 roku, co jeszcze bardziej przyczyniało się do eksterminacji makowskich Żydówhttps://sztetl.org.pl/pl/miejscowosci/m/582-makow-mazowiecki/96-historia-miejscowosci/68965-historia-miejscowosci. thumb|Mykwa, z pocz. XX w. mały|Budynek dawnego domu kahalnego mały|Budynek dawnej synagogi W 1942 r.