Jan Kleczyński, pseudonimy i kryptonimy J. Kl., Jan K., Jan Kl., Zadora (ur. 24 czerwca 1875 w Warszawie, zm. we wrześniu 1939 tamże) – polski pisarz, krytyk sztuki. Kontynuując tradycje rodzinne zajmował się także szachami, a nawet reprezentował Polskę na nieoficjalnej olimpiadzie w Paryżu w 1924 rokuWyniki nieoficjalnej olimpiady szachowej w Paryżu w 1924.
Życiorys Był synem Jana (1837-1895), pianisty i kompozytora, badacza muzyki Chopina, redaktora i krytyka muzycznego, oraz Kazimiery z Dowgiałłów, śpiewaczki amatorki. Ukończył gimnazjum w Warszawie, potem był uczniem szkoły rysunku Wojciecha Gersona. Studia wyższe rozpoczął w 1897 w Krakowie, gdzie stryj Józef był profesorem statystyki, a przez pewien czas również rektorem Uniwersytetu Jagiellońskiego.
W okresie studiów Kleczyński nawiązał bliskie kontakty z miejscowym środowiskiem artystycznym. Poznał m.in. Stanisława Przybyszewskiego i w prowadzonym przez niego „Życiu” ogłosił debiutanckie nowele (Widziadło, Zosia, Słońce). Z Przybyszewskim połączyła go przyjaźń;