Po bitwie pod Malinówką (21 listopada 1863) jego oddział uległ rozproszeniu a on sam po 1 grudnia znalazł się w Galicji. Za porzucenie oddziału gen. Michał Heydenreich oddał go pod sąd wojenny, który odebrał mu dowództwo. Rząd Narodowy udzielił mu nagany i polecił powrót na pole walki. W lutym 1864 Krysiński zorganizował nowy oddział w lubelskiem. Ostatnią bitwę stoczył 21 kwietnia pod Zawieprzycami.
Wyemigrował do Francji. Tam w 1868 został potępiony i wykluczony ze społeczności emigracyjnej za głoszenie panslawizmu i idei podporządkowania Polski Rosji. Ok. 1871 osiadł we Lwowie. W 1876 znalazł się na liście III Oddziału Kancelarii Osobistej Jego Cesarskiej Mości jako kandydat na szpiega lub prowokatora rosyjskiego. Dalsze jego losy są nieznane.
Jest patronem Szkoły Podstawowej w RudnikachPubliczna Szkoła Podstawowa im. Karola Krysińskiego w Rudnikach. oficjalna strona [dostęp 2021-10-05].
Zobacz też Oddział Karola Krysińskiego
Przypisy
Bibliografia Eligiusz Kozłowski, Karol Krysiński, w: Polski Słownik Biograficzny, t. 1970, t. XV, s.