W 1700 roku odnotowano, że produkty świebodzińskich sukienników sprzedawane są w Lipsku, Norymberdze, Frankfurcie n. Menem, Gdańsku, Królewcu i na terenie całej Rzeczypospolitej. W 1728 uruchomiono pierwszą farbiarnię tkanin; uprzednio miasto korzystało z usług pobliskiego Sulechowa. Od 1742 miasto znalazło się w granicach Królestwa Prus. Jednym z pierwszych dekretów nowego władcy było umożliwienie sprawowania nabożeństw miejscowym ewangelikom. W czasie wojny siedmioletniej, począwszy od 1758, Świebodzin był obiektem ataków ze strony wojsk rosyjskich. Rozwój miasta w tym okresie hamowała konieczność aprowizacji wojsk obcych oraz częste rabunki i próby plądrowania miasta. W latach 1763–1806 śląskie tabele statystyczne zaliczały Świebodzin do sześciu najsilniej uprzemysłowionych miast na Śląsku, a pod względem włókiennictwa – do trzech najważniejszych ośrodków.
W wyniku klęski Fryderyka Wilhelma III z wojskami francuskimi w bitwie pod Jeną-Auerstedt, 5 listopada 1806 w Świebodzinie pojawiły się pierwsze francuskie oddziały.