Po trwającej trzy miesiące podróży poślubnej po Europie powrócili do Stanów Zjednoczonych i zamieszkali w rodzinnym Cincinnati. Nellie zajmowała się tam promowaniem kultury i założyła w tym celu Cincinnati Orchestra Association. W 1890 Taftowie przenieśli się do Waszyngtonu, gdzie przez kilka lat William pełnił rolę prawnika reprezentującego rząd amerykański przez Sądem Najwyższym. W 1900 Taft został mianowany gubernatorem Filipin, więc wraz z żoną przeniósł się do Manili. W 1903 Taft był faworytem prezydenta Roosevelta do objęcia wakatu w Sądzie Najwyższym. Taft zawsze pragnął tego stanowiska, jednak sprzeciw Helen spowodował, że odrzucił ofertę. Niecałe pół roku później William otrzymał propozycję objęcia funkcji sekretarza wojny i, idąc za radą żony, przyjął to stanowisko. Nellie zależało na właściwym torze kariery politycznej męża, gdyż chciała, by był on naturalnym kandydatem w wyborach prezydenckich w 1908. W tym także celu wydawała wystawne przyjęcia dla waszyngtońskiej elity. W 1908 jej mąż otrzymał nominację Partii Republikańskiej na prezydenta.