Louis-Jules Mancini-Mazarini, książę Nivernais (ur. 16 grudnia 1716 w Paryżu, zm. 25 lutego 1798 tamże) – francuski dyplomata i pisarz.
thumb|240px|left|Louis-Jules Mancini-Mazarini - rzeźba dłuta Houdona z ok. 1780 – Musée des Beaux-Arts et d'archéologie w Besançon Syn Philippe-Jules-François, księcia Nevers i Marii Anny Spinoli, jego dziadkiem ciotecznym był kardynał Jules Mazarin. Kształcił się w Paryżu w Collège Louis le Grand. W wieku 14 lat ożenił się z Hélène Françoise Angélique Phélypeaux de Pontchartrain (1715–1781), córką Jérôme de Phélypeaux. Miał z nią dwoje dzieci zmarłych w dzieciństwie oraz dwie córki: Hélène Julie Rosalie (1740–1780), żonę Louis-Marie Foucquet, hrabiego Gisors, potem Louis-Camille de Lorraine-Marsan, Adélaïde Diane Hortense Délie (1742–1808), żonę księcia Louis-Hercule de Cossé-Brissac. Owdowiawszy, ożenił się ponownie w 1782 z Marie-Thérèse de Brancas, córką markiza Céreste, która zmarła kilka miesięcy później.