Tam też prowadził wykłady na miejscowym uniwersytecie do 1990, kiedy przeszedł na emeryturę. Zmarł dwa lata później.
W 2010 został uhonorowany pośmiertnie orderem Nderi i Kombit. W 2015 w Szkodrze stanął pomnik Camaja, dłuta Skendera Kraji. W Tiranie, Szkodrze, Durrësie, Prisztinie i w Prizrenie znajdują się ulice noszące imię Martina Camaja.
Poezja Kanga e vërrinit, Prishtinë 1954 Lirika mes dy moteve („Liryka między dwoma wiekami”), Monachium 1967 Poezi : 1953-1967, Monachium 1981 Drandja, Monachium 1981 Palimpsest, Monachium 1991. Njeriu më vete e me tjerë, Tirana 2012. Vepra poetike (Utwory poetyckie), Tirana 2017.
Proza Djella (powieść), Rzym 1958. Shkundullima, Monachium 1981. Karpa, Monachium 1987. Rrathë (Bransoletki), Szkodra 2001. Jesmine (opowiadania), Tirana 2002 Pishtarët e natës (Pochodnie nocy), Szkodra 2008.
Teksty filologiczne Meshari i Gjon Buzukut („Mszał Gjona Buzuku”), Romë 1960 Tekst mësimor i gjuhës shqipe (Teksty do nauki języka albańskiego), Wiesbaden 1969 E folmja shqipe në provincën e Avelinos („Dialekt albański w rejonie Avelino”), Firence 1971 Këngë shqiptare („Pieśni albańskie” – antologia), Düsseldorf 1974 Gramatika shqipe („Gramatyka albańska”), Wiesbaden 1984