Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała mu tytuł arcymistrza w 1976 r., po ponownym wypełnieniu normy w memoriale Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju.
Włodzimierz Schmidt znany był z gruntownego przygotowania teoretycznego i dobrej techniki, a także wyjątkowego refleksu (był szesnastokrotnym mistrzem Polski w szachach błyskawicznych). Był trenerem (w 2004 r. otrzymał jako pierwszy Polak trenerski tytuł FIDE Senior Trainer) i działaczem szachowym a w latach 1999–2004 i 2009–2023 wiceprezesem Polskiego Związku Szachowego do spraw sportowych.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1978 r., z wynikiem 2505 punktów dzielił wówczas 89–97. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród polskich szachistówFIDE rating history :: Schmidt, Wlodzimierz.
Styl gry Schmidt był szachistą reprezentującym tzw. czysty, pozycyjny styl gry. Jednakże dążył przy tym do wykorzystania wszystkich elementów taktycznych, zawartych w konkretnej pozycji. Najczęściej wybieranymi przez niego debiutami były: partia angielska, otwarcie Retiego, obrona Grünfelda, obrona sycylijska i obrona królewsko-indyjska.
Przypisy
Bibliografia W. Litmanowicz, J. Giżycki, Szachy od A do Z, tom II, Warszawa 1987, s. 1097–1098 W. Litmanowicz, Polscy szachiści 1945–1980, Warszawa 1982, s. 9–14 ChessBase Megabase 2008