wyróżnia się ich dwa typy: A (niecystowy) i B (cystowy). Po wykluczeniu zmian złośliwych i ustaleniu rozpoznania nie wymagają one leczenia ani obserwacji. Torbiele Nabotha zazwyczaj ustępują samoistnie i są zmianą przypadkowo stwierdzaną, m.in. w diagnostyce różnicowej objawów mogących sugerować patologie szyjki macicy.
Patomorfologia Torbiele Nabotha to pojedyncze lub mnogie, poszerzone przestrzenie wypełnione śluzem, wyścielone jedną warstwą komórek walcowatych, sześciennych lub spłaszczonych, o zmiennej zawartości cytoplazmy zawierającej śluz. Jądra są drobne, okrągłe lub owalne, położonych przybłonowo, bez jąderka i bez aktywności mitotycznej. Mogą pękać, powodując wynaczynienie śluzu do podścieliska i zmiany odczynowe, a także wnikać głębiej w ścianę szyjki.
Historia Torbiele te zostały opisane po raz pierwszy przez francuskiego chirurga Guillaume Desnouesa w 1681, który uważał, że zawierają one substancję istotną dla procesu zapłodnienia. Niemiecki lekarz Martin Naboth znał teorię Desnouesa i posunął się dalej, wysuwając hipotezę, że torbiele te zawierają komórki jajowe.
Przypisy
Kategoria:Patomorfologia Kategoria:Choroby ginekologiczne