Zamek w Ossolinie – zamek, który znajdował się w Ossolinie, w powiecie sandomierskim, zbudowany w 1633 przez Jerzego Ossolińskiego, wojewodę sandomierskiego. Wysadzony w powietrze w 1816 roku i ostatecznie rozebrany w 1944 roku.
Historia Pierwszą rycerską warownię na cyplu odciętym wąwozem zbudował w 2 poł. XIV lub w XV wieku ród Toporczyków. Obiekt ten wzmiankowany był w 1456 przez Jana Długosza jako praedium unicum militareJan Długosz, Liber beneficiorum dioecensis Cracoviensis, tom 2, Kraków 1863-1864, s.333. Być może fundatorem zamku był protoplasta rodu Ossolińskich i bliski współpracownik króla Jagiełły Jaśko z Balic herbu Topór (zmarły w 1396 roku, syn Nawoja z Przegini) lub jego syn kasztelan radomski Jan z Ossolina (zm. 1436), natomiast rozbudował go drugi syn Jaśka z Balic kasztelan wiślicki Mikołaj Ossoliński, zmarły w 1459 rokuKasper Niesiecki, Herbarz Polski Kaspra Niesieckiego powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopisów, dowodów urzędowych. Wydał J.N. Bobrowicz, tom 7, Lipsk 1841, s.148-149. Po Mikołaju właścicielem zamku został trzeci z braci Andrzej z Ossolina i Balic, zmarły w 1488 roku. Kolejnymi właścicielami byli jego synowie Jan, Prokop, Paweł. W połowie XVI wieki w posiadaniu syna Pawła, Hieronima Ossolińskiego (zm. 1576). W 1564 wzmiankowano arx.