4 Pułk Litewski Przedniej Straży – oddział jazdy armii Wielkiego Księstwa Litewskiego wojska I Rzeczypospolitej autoramentu narodowego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Sformowany w 1733 z nadwornych chorągwi tatarskich Potockiego, wojewody kijowskiego; wszedł w skład wojsk saskich, ale już od 1764 był na służbie wojska I Rzeczypospolitej i stacjonował w Łomazach. W sztabie pułku służył pułkownik, premier porucznik, czterech chorążych, regent, mołła, oraz felczer, dobosz i kowal. W tym czasie w jego skład wchodziło 6 chorągwi. W chorągwiach było sześciu rotmistrzów, sześciu premier poruczników, sześciu second poruczników, sześciu chorążych, sześciu trębaczy oraz 180 towarzyszy i 180 pocztowych towarzyskich, a także 24 pocztowych oficerskich.
W 1776 pułk liczył etatowo 395 żołnierzy. Stan faktyczny według „raty marcowej” z 1777 roku wynosił 390 żołnierzy. W 1789 otrzymał numer 4 w hierarchii tej formacji w wojsku litewskim.
Reformy sejmu czteroletniego zwiększyły etat pułku do 612 ludzi. W marcu 1792 roku faktycznie służyło w pułku 610 żołnierzy.