Po nagłej śmierci Aleksandra I Michał wziął udział w stłumieniu powstania dekabrystów. Gdy dotarła do niego wiadomość o śmierci cesarza, przebywał w Warszawie. Następnego dnia wyruszył do Petersburga, zabierając ze sobą list od wielkiego księcia Konstantego, w którym ten zrzekał się praw do tronu. Po przybyciu dowiedział się jednak, że przysięga wierności Konstantemu została już złożona. Michał powrócił więc do Warszawy i bezskutecznie próbował nakłonić brata do przyjazdu do stolicy. Kiedy 14 grudnia ponownie przybył do Petersburga, okazało się, że oddziały artylerii złożyły już przysięgę na wierność Mikołajowi I, co skłoniło zwolenników Konstantego do podjęcia próby zamachu stanu. Powstanie zostało ostatecznie stłumione na początku stycznia 1826 roku, a jego uczestników uwięziono, skazano na śmierć lub zesłano na Syberię.
W latach 1826–1828 Michał dowodził Korpusem Gwardii podczas wojny rosyjsko-tureckiej. Następnie wziął udział w tłumieniu powstania listopadowego. Za udział w szturmie Warszawy otrzymał stopień generała adiutanta.