W 1827 osada administracyjnie należała do gminy i parafii w Chabielicach, w powiecie radomskim, w obwodzie piotrkowskim, w województwie kaliskim. Było w niej 8 zagród i 47 mieszkańców. Przy trakcie stała karczma. W XIX wieku wieś miała tzw. właścicieli cząstkowych, w tym czasie ukształtowały się nazwy poszczególnych części: Puszcza Chabielska, Puszcza Osińska i Puszcza Sulimierska, wiązało się to z przynależnością do majątków ziemskich w Chabielicach, Osinach i Sulmierzycach. Nazwy te utrzymały się do 28 lutego 2013, w dniu tym Rada Gminy Szczerców ustaliła urzędową nazwę części miejscowości Tatar jako Puszcza.W 1868 mieszczanie ze Szczercowa zakupili zaniedbany puszczański kościół i ustawili go przy rynku, gdzie stał do 1872, do czasu ukończenia budowy nowej murowanej świątyni. W roku tym został on przeniesiony na cmentarz parafialny, gdzie stoi do dziś pełniąc funkcje kaplicy cmentarnej św. Barbary.
W okresie międzywojennym Puszcza administracyjnie należała do gminy Chabielice, w powiecie piotrkowskim, w województwie łódzkim. W PRL wieś o charakterze rolniczym.
W latach 1975–1998 Puszcza należała administracyjnie do gminy Szczerców w województwie piotrkowskim.