Czarnowski zdobył w 24 partiach 10 punktów i uplasował się ostatecznie na VIII miejscu, a imprezę wygrał Ignác von Kolisch przed Winawerem. Czarnowski, który w paryskim turnieju pokonał m.in. Kubańczyka Celso Golmayo y Zúpide, jeszcze w tym samym roku wygrał także turniej klubowy "Café de la Régence" oraz w bezpośrednim pojedynku wygrał z Jeanem Preti.
W 1880 Czarnowski wrócił do kraju, osiedlając się w Galicji. W 1893 należał do najaktywniejszych członków grupy inicjatywnej, za sprawą której powstał Krakowski Klub Szachistów. Na inauguracyjnym posiedzeniu klubu 24 maja 1893 Czarnowskiemu powierzono prezesurę, którą pełnił przez rok (zastąpił go w 1894 inny weteran powstania styczniowego, malarz Ludomir Benedyktowicz). W latach 1894–1897 regularnie wygrywał mistrzostwa Krakowskiego Klubu Szachistów.
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyżej sklasyfikowany był w lipcu 1867 r., zajmował wówczas 13. miejsce na świecieChessmetrics Player Profile: Hieronim Czarnowski.
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Wolsza, Arcymistrzowie, mistrzowie, amatorzy... Słownik biograficzny szachistów polskich, tom II, Wydawnictwo DiG, Warszawa 1996
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polacy we Francji 1795–1918 Kategoria:Polscy szachiści Kategoria:Szachiści XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1834 Kategoria:Zmarli w 1902 Kategoria:Żołnierze powstania styczniowego