W latach 1907–1908 i 1914–1918 był wykładowcą prawa karnego i międzynarodowego na Wydziale Humanistycznym Towarzystwa Kursów Naukowych w WarszawieDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906-1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, s.130, Podkarpacka BC – wersja elektroniczna.

Był pracownikiem Komisji Prawno-Wojskowej i Komisji Prawa Karnego Tymczasowej Rady StanuWłodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 220, 225.. W latach 1917–1919 był sędzią Sądu Apelacyjnego w Warszawie, a w latach 1919–1951 – sędzią Sądu Najwyższego. W czerwcu 1946 roku został powołany na członka Najwyższego Trybunału Narodowego. Od roku 1960 emerytowany.

Zmarł 10 lub 11 sierpnia 1965. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 201-1-17,18).

Jego żoną była Sabina z domu Jakacka (1888–1968). Siostrą Emila Stanisława Rappaporta była Zofia Jętkiewiczowa, nauczycielka, działaczka oświatowa i społeczna oraz członkini Narodowej Organizacji Kobiet.