Był także inicjatorem prowadzonych w latach 1822–1828 pomiarów południka ziemskiego, znanych jako Południk Struvego. W 1831 opublikował pracę o triangulacji nadbałtyckich prowincji Imperium Rosyjskiego ().
W 1824 po zmontowaniu w Dorpacie dużego refraktora o średnicy 24 cmW tamtych czasach jeden z najlepszych istniejących teleskopów., rozpoczął obserwację gwiazd. W swoim przeglądzie objął 120 tys. obiektów i zmierzył 3112 gwiazd podwójnych, z czego ok. 75% było wcześniej nieznanych.
Czynny w dziedzinie astronomii gwiazd stałych, wydał w 1827 spis 3112 nowych gwiazd podwójnych ().
Odkrył 2343 gwiazdy. W 1837 roku ukazała się następna praca: Mikrometryczne pomiary gwiazd podwójnych (), zawierająca rezultaty 13-letnich obserwacji położeń gwiazd w 2640 parach. Jest ona obecnie jednym z klasycznych katalogów astronomii gwiazd podwójnych.
Pozostawił wiele prac z obserwacji Słońca i położeń gwiazd oraz wyprowadzenia ich stałych astronomicznych.
W 1843 roku przyjął razem z synem rosyjskie obywatelstwo. Astronomami byli też inni członkowie rodziny Struve: jego syn Otto Wilhelm von Struve, wnuk Hermann von Struve oraz prawnuk Otto Struve.
Wyróżnienia W 1826 roku został uhonorowany Złotym Medalem Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego.