Pokora polega na uniżeniu ludzkiego ducha przed Bogiem. Pojawia się wówczas, gdy uznaje się w sercu i potwierdza życiową postawą, że Bóg jest wszystkim, że z samego siebie człowiek nic nie może.
Prawdziwej pokorze towarzyszą pewne znaki: radość, pokój, cichość i moc. Objawami fałszywej pokory są: zniechęcenie, rezygnacja z ćwiczenia się w cnotach, nieustanny niepokój serca i brak przebaczania sobie popełnionych błędówJerzy Zieliński OCD, Walka duchowa, Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków 2004.
Święta Siostra Faustyna Kowalska napisała w swoim Dzienniczku:
Zobacz też
Pycha
Przypisy
Bibliografia Leon XIII, Praktyka pokory, Wydawnictwo "Duc in Altum", Warszawa 2006 Jerzy Zieliński OCD, Walka duchowa, Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków 2004
Kategoria:Teologia moralna Kategoria:Etyka cnót