„zabij gwiazdy rocka”), która poprzez swoją nazwę miała wyrażać sprzeciw wobec szybkiej komercyjnej kariery muzycznej.

Inspiracje Jako główną inspirację ruch ten podaje Joan Jett. Wpływ na postawę uczestniczek i muzyczek Riot Grrrl miały także takie artystki jak Patti Smith, The Runaways, The Slits i Kleenex. W Polsce ruch Riot Grrrl i z nim związana muzyka była popularyzowana w latach 90. przez anarchofeministyczną grupę „Emancypunx”. Przetłumaczyła ona "Manifest Riot Grrrl" na język polski, prowadziła wytwórnię płytową oraz rozprowadzała fanziny i nośniki muzyczne zespołów z nurtu feministycznego punk rocka i Riot Grrrl.

Przedstawiciele

Jednymi z pierwszych zespołów wyrażających ową postawę były: Bikini Kill, Bratmobile i Heavens to Betsy. Ideologię wyrażały także zespoły z gatunku queercore, których przykładem jest Team Dresch. W ruchu brytyjskim najważniejszy był zespół Huggy Bear, składający się zarówno z kobiet, jak i z mężczyzn. Scenę grunge reprezentowały seattlowski 7 Year Bitch i pochodzące z Los Angeles Hole oraz L7. Ruch Riot Grrrl popierał także Kurt Cobain. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych zespołów tego gatunku do dziś pozostaje jednak Le Tigre.

Przypisy

Bibliografia