Od 19 sierpnia 1943 w obozie letnim nad Oką – zgodnie z planem organizacyjnym, formuje się 1 samodzielny batalion łączności. Organizację Batalionu powierzono kpt. Szpakowskiemu, któremu do pomocy w organizowaniu i szkoleniu żołnierzy oddelegowano z kompanii łączności odpowiednią grupę żołnierzy. Dowództwo batalionu objął mjr Wiktor Zarucki. Na jesień batalion przeniesiony został do samych Sielc, gdzie wcześniej żołnierze zbudowali na zimę ziemianki.
Ze względu na braki kadrowe część instruktorów byli to żołnierze oddelegowani z Armii Radzieckiej, jednak często byli to ludzie pochodzenia polskiego. Na potrzeby batalionu została też zorganizowana szkoła podoficerska, dowodził nią kpt. Osiński. Trochę kłopotów sprawiały problemy językowe ale były one marginalne, gdyż żołnierze i oficerowie polscy przebywali już trochę w ZSRR (przeważnie daleko na tzw. "białych niedźwiedziach") i znali język rosyjski dość dobrze. Problemy sprawiał głównie język techniczny.
Fragment wspomnień: