U schyłku lat 20. zrezygnował z udziału w turniejach, koncentrując się na pracy zawodowej z jednej strony, i na kompozycji szachowej z drugiej. Miał w dorobku około 60 zadań - dwuchodówek, trzychodówek, wielochodówek. Wiele z jego zadań zdobywało wyróżnienia. Należał do Lwowskiej Grupy Problemistów, a w 1927 po utworzeniu we Lwowie Polskiego Związku Zadaniowego wszedł w skład jego zarządu (jako wiceprezes). Zadania publikował w „Kurierze Polskim” i „Słowie Polskim”. Czeski kompozytor Emil Palkoska określił go mianem „nowej gwiazdy polskiej kompozycji”.
W chwili wybuchu II wojny światowej pracował w szkole w Radziechowie. Tam też spędził część okresu wojennego, potem przebywał we Lwowie, zajętym przez wojska radzieckie. Nadal udzielał się jako szachowy kompozytor. Na przełomie 1944 i 1945, wspólnie z Saturninem Limbachem, wstąpił do 2. Armii Wojska Polskiego. Jako kapral poległ pod Rothenburgiem w ostatnich dniach wojny, pochowany został na cmentarzu wojskowym w Zgorzelcu.
Bibliografia Tadeusz Wolsza, Arcymistrzowie, mistrzowie, amatorzy... Słownik biograficzny szachistów polskich, tom IV, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2003
Kategoria:Polscy szachiści Kategoria:Kompozytorzy szachowi Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego – uczestnicy walk na froncie wschodnim Kategoria:Ludzie urodzeni w Jarosławiu (Polska)