Jednak mimo takie wielu zalet, przetwornik LVDT posiada też kilka wad, które należy wziąć pod uwagę: duże wymagania związane z zasilaniem – do przetwornika należy doprowadzić napięcie przemienne o stałej, niezakłóconej amplitudzie i wysokiej częstotliwości, wrażliwość na zewnętrzne pole magnetyczne – z powodu swojej zasady działania, przetwornik LVDT nie nadaje się do użytkowania w otoczeniu urządzeń generujących silne pole magnetyczne, charakterystyka przetwarzania zwykłego czujnika LVDT jest użyteczna tylko w połowie zakresu – aby wykorzystać pełny zakres przetwarzania należy dołączyć na wyjściu detektor fazoczuły, który pozwoli na określenie, po której stronie względem środka, znajduje się rdzeń.
Kondycjonowanie sygnału wyjściowego mały|303x303px|Układ kondycjonujący sygnał wyjściowy przetwornika LVDT mały|303x303px|Charakterystyka przetwarzania przetwornika LVDT po zastosowaniu układu kondycjonującego sygnał. Stosowanie samego przetwornika LVDT, uniemożliwia wykorzystanie jego pełnego zakresu. Żeby to osiągnąć należy dokonać odpowiedniego kondycjonowania sygnału, przy pomocy dodatkowych układów na wyjściu czujnika.