Gatunek inwazyjny w Ameryce Północnej Klon zwyczajny został sprowadzony do Ameryki Północnej jako roślina ozdobna krajobrazu. John Bartram z Filadelfii jako pierwszy sprowadził ten gatunek z Anglii w 1756 roku i wkrótce rozpoczął jego sprzedaż. Klon zwyczajny był obsadzany w gospodarstwach rolnych oraz miastach, aby dostarczać cienia, jako że jest odporny i szybko adaptuje się do niekorzystnych warunków. Gdy holenderska choroba wiązu zaatakowała powszechnie sadzony w alejach wiąz amerykański (Ulmus americana), został on zastąpiony przez relatywnie tani klon zwyczajny. Dopiero po pewnym czasie gatunek został zgłoszony jako inwazyjny w całej północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych od Maine po Wisconsin i na południe po Tennessee i Wirginię, na północnym wybrzeżu Pacyfiku. Z czasem ten klon dołączył do rodzimych gatunków drzew jako składnik ekosystemów leśnych w północno-wschodnich Stanach Zjednoczonych. Zaczęto również unikać tego gatunku w nasadzeniach miejskich.