Wilhelm I, elektor Hesji-Kassel (ur. 3 stycznia 1743 w Kassel, zm. 27 lutego 1821 tamże) – landgraf Hesji-Kassel Wilhelm IX od 1785 do 1803, kiedy to został księciem elektorem. W latach 1807–1813 elektorat Hesja-Kassel nie istniało samodzielne, lecz było włączone do Królestwa Westfalii. W latach 1813–1821 znów istniało jako elektorat.
Dzieciństwo i młodość Jego ojcem był landgraf Fryderyk II Heski (zm. 1785), a matką Maria Hanowerska, córka Jerzego III, króla Wielkiej Brytanii. Młodość spędził w mieście Getynga i tamtejszym znakomitym uniwersytecie, a także w Danii.
Gdy Fryderyk Heski, jego ojciec, przeszedł na katolicyzm (1749), dziadek Wilhelma Wilhelm VIII Heski starał się ograniczyć jego wpływ na społeczeństwo heskie. W 1754, zgodnie z dokumentami znanymi jako heskie akty asekuracyjne (niem. Assekurationsakte), przekazał wnukowi Wilhelmowi hrabstwo Hanau-Münzenberg, które po śmierci (w 1736) ostatniego rodzimego hrabiego, Johanna Reinharda III von Hanau, należało do landgrafstwa Hesja-Kassel, by było zarządzane niezależnie od landgrafstwa rządzonego przez katolickiego Fryderyka II.
Gdy Wilhelm VIII zmarł w 1760, Wilhelm (IX) sam rządził Hanau (samodzielnie dopiero od pełnoletniości, w 1764), a jego katolicki ojciec landgrafstwem.