Od 15 kwietnia 1943 roku był zastępcą dowódcy eskadry. 25 lipca tego roku awansował do stopnia starszego lejtnanta (porucznik). 28 sierpnia został zestrzelony i dostał się do niewoli niemieckiej.
W obozie jenieckim podjął kolaborację z okupantami. W październiku 1943 pod wpływem płk. Wiktora Malcewa wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej gen. Andrieja Własowa. Do listopada tego roku przeszedł szkolenie w Suwałkach i na obszarze Niemiec, po czym rozpoczął służbę w 1 Wschodniej Eskadry Lotniczej. Otrzymał stopień porucznika ROA. Jednocześnie na początku 1944 w kilku obozach jenieckich agitował za walką przeciw ZSRR. Po rozformowaniu eskadry we wrześniu tego roku, został przeniesiony na obszar Czech, gdzie na przełomie 1944/1945 współuczestniczył w formowaniu lotnictwa Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. 19 grudnia 1944 został dowódcą 2. Eskadry Szturmowej 1 Pułku Myśliwskiego ROA (samoloty Ju 87D), przekształconej następnie na 8. Eskadrę Nocnych Bombowców. 5 lutego 1945 awansował do stopnia kapitana ROA.
30 kwietnia kpt. Antilewski poddał się Amerykanom, którzy we wrześniu 1945 przekazali go Sowietom. Po procesie został 25 lipca 1946 skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie, którą wykonano.