Oprócz podejmowania problematyki społecznej wziął czynny udział w toczącej się w latach 30. na łamach "Minervy" dyskusji o stanie współczesnej literatury albańskiej. Anna Baranowska określała jego twórczość jako przenikniętą pesymizmem, która przeradza się często w dekadencki nihilizmab[aranowska], Literatura Albanii, Twórczość 1951/zesz.2, s.182. Bulka zajmował się także tłumaczeniem literatury francuskiej na język albański (m.in. powieść Eugenia Grandet Balzaka). W czasach rządów Envera Hodży stał się jednym z najbardziej zaangażowanych pisarzy albańskiego socrealizmu. Należał do grona założycieli satyrycznego tygodnika Hosteni.
Imię Nondy Bulki noszą szkoły w Përmecie i w Mitrowicy, a także ulica w Prisztinie.
Proza 1934: Kur qan e qesh bilbili (Kiedy słowik śmieje się i płacze) 1950: Skica dhe tregime (Szkice i opowiadania) 1957: Soditje 1966: Legjenda e një fisi (Legenda pewnego rodu) 1966: Maska të çjerra (Zdarte maski) 1971: Fabula (Bajki dla dzieci), wyd.