thumb|300px|Zróżnicowane przykłady broni strzeleckiej Broń strzelecka – broń palna, której kaliber nie przekracza na ogół 20 mm (z wyjątkiem wyspecjalizowanych środków np. granatników, karabinów przeciwpancernych). Do broni strzeleckiej zaliczane są także granaty ręczne.
Charakterystyka Broń strzelecka przeznaczona jest głównie do zwalczania pojedynczych i grupowych celów żywych, a także lekko opancerzonego sprzętu i środków ogniowych. Jej zasięg jest stosunkowo niewielki – zwykle nie przekracza 2000 metrów. Stanowi wyposażenie pojedynczych żołnierzy, najmniejszych pododdziałów lub jest montowana na wozach bojowych, śmigłowcach i samolotach.
Historia Broń strzelecka rozwijana jest w sposób ciągły od końca średniowiecza przez współczesność, przechodząc po drodze diametralne zmiany konstrukcyjne. Do najistotniejszych kamieni milowych w jej ewolucji można zaliczyć: opracowanie i rozwój zamków (od XV w.), wynalezienie pocisków typu minie i spopularyzowanie luf gwintowanych (połowa XIX w.), pojawienie się konstrukcji odtylcowych i wynalezienie łuski metalowej (II połowa XIX w.), pojawienie się konstrukcji powtarzalnych i maszynowych (koniec XIX w.).