zaocznie zawiesił go w czynnościach biskupich 1308 – występuje w testacji trzech dokumentów książęcych dla klasztorów małopolskich, jest wierny polityce Władysława Łokietka i zapewne jak brat Tomisław podczas buntu wójta Alberta w 1312 staje po stronie księcia, 1315 - otrzymuje, hierarchicznie wyższą od małogoskiej, kasztelanię wiślicką, 8 grudnia 1316 – uczestniczy w zjeździe w Krakowie zaprzyjaźnionych z Łokietkiem książąt piastowskich, 1317 – awansuje na urząd kasztelana sandomierskiego, który piastuje do końca życia, uczestniczył zapewne w ogólnopolskich wiecach w 1318 w Sulejowiepodczas wiecu możnych i rycerstwa odbytego w czerwcu 1318 w Sulejowie przygotowano specjalną suplikę z prośbą do papieża o zgodę na koronację Łokietka na króla Polski i w 1319 w Żarnowie, po koronacji (20 stycznia 1320) Łokietka w Krakowie, należał do składu dostojników otaczających króla podczas publicznych wystąpień, 1330 – ostatnia wzmianka o Piotrze z Mokrska, jako żyjącym, dotyczy jego udziału na ogólnopolskim wiecu chęcińskim, w bulli papieża Jana XXII z 11 stycznia 1334 (wystawionej w interesie syna Mokrskiego Floriana) jest wspomniany jako nieżyjący, zmarł między 29 maja