Po wybuchu II wojny światowej akt Cash and carry pozwalał państwom prowadzącym wojnę na zakup amerykańskiej broni oraz amunicji za gotówkę i transportowanie jej na własnych statkach. Wkrótce jednak Wielkiej Brytanii zaczęło brakować gotówki. Wartość przekazanych dóbr miała nie przekraczać 1,3 miliarda USD. Prezydent Franklin Delano Roosevelt zaaprobował 30 października 1941 roku pomoc dla Wielkiej Brytanii w wysokości miliarda dolarów. 23 lutego 1942 roku w Waszyngtonie USA i Wielka Brytania zawarły porozumienie o wzajemnej pomocyUnited States of America and Great Britain and Northern Ireland – Agreement on the Principles applying the Mutual Aid in the Prosecution of the War against Aggression. Signed at Washington, February 23rd, 1942..
Lend-Lease Act był ważnym czynnikiem w zwycięstwie aliantów w II wojnie światowej, zwłaszcza w pierwszym okresie, gdy Stany Zjednoczone nie były jeszcze bezpośrednio zaangażowane w działania zbrojne. Chociaż atak na Pearl Harbor wciągnął USA do wojny, rekrutacja, wyszkolenie i wyekwipowanie sił amerykańskich nie mogły się odbyć z dnia na dzień – przez cały 1942 i część 1943 roku główny ciężar walki spoczywał na pozostałych państwach koalicji, głównie ZSRR. W skład dostaw wchodziły głównie czołgi, artyleria, samoloty, ciężarówki, samochody terenowe, sprzęt desantowy.