aceton).
Środki pianotwórcze muszą spełniać wymagania techniczno-użytkowe określone w normach (np. PN-78/C-83603 dla środków syntetycznych i proteinowych), obejmujące m.in. liczbę spienienia, czas wykroplenia 25% i 50% objętości piany, odczyn pH, lepkość, gęstość, korozyjność wobec metali oraz zawartość osadu.
Trwałość i degradacja piany Piana z chwilą wytworzenia zaczyna ulegać stopniowemu zanikowi na skutek trzech współzachodzących procesów fizycznych:
wypływania cieczy z przestrzeni międzybłonkowej; dyfuzji gazu między pęcherzykami; rozrywania się pęcherzyków.
Trwałość piany (czas, po którym zniszczeniu ulega określony procent jej objętości) jest jednym z podstawowych parametrów oceny jakości środka pianotwórczego i zależy m.in. od temperatury otoczenia, wilgotności, obecności zanieczyszczeń w wodzie użytej do przygotowania roztworu oraz promieniowania cieplnego pożaru.
Zastosowanie i intensywność podawania Skuteczność gaszenia pianą zależy od intensywności jej podawania na jednostkę powierzchni, dobieranej indywidualnie dla danego rodzaju materiału palnego i obiektu. Przykładowe wartości intensywności podawania roztworu piany ciężkiej wynoszą: +Ciecz palnaIntensywność podawania [l/(min*m²)]Benzyna0,75Nafta0,5Olej napędowy0,5Ropa0,3Alkohol etylowy (piana AR)ok.