Po mediacji Ligi Narodów Francja (jako mandatariusz Syrii) i Turcja zawarły 29 maja 1937 roku porozumienie, mocą którego okręg otrzymał autonomię w ramach mandatowej Syrii i został zdemilitaryzowany. W 1938 roku doszło do zamieszek między Turkami i Arabami, wskutek czego, znów przy pośrednictwie Ligi Narodów, renegocjowano status okręgu – na mocy porozumienia francusko-tureckiego z 3 lipca miał się stać niepodległym państwem pod militarną kontrolą Francji i Turcji. 2 września powstało Państwo Hatay, którego prezydentem został Tayfur Sökmen, a premierem Abdurrahman Melek. Po przeprowadzeniu wyborów do lokalnego parlamentu w sierpniu 1938 roku przeważająca większość deputowanych opowiedziała się za przyłączeniem Republiki do Turcji. Stanowisko takie zajęli nie tylko deputowani tureccy, lecz również arabscy Alawici, obawiający się prześladowań religijnych ze strony sunnickiej większości Syryjczyków (Alawici stanowili większość arabskich mieszkańców okręgu). Niepodległość Republiki Hatay nosiła widoczne dla wszystkich znamię tymczasowości – prezydent i premier Republiki uczestniczyli w wyborach do tureckiego parlamentu w marcu 1939 roku jako kandydaci z okręgów Gaziantep i Antalya. 23 czerwca Francja i Turcja zawarły porozumienie o przyłączeniu Republiki do Turcji.