Od 1883 roku był kierownikiem chóru uczelnianego na Uniwersytecie Oksfordzkim. Otrzymał doktoraty honoris causa uniwersytetów w Cambridge (1883), Oksfordzie (1884), Dublinie (1891) i Durham (1894). W 1898 roku otrzymał tytuł szlachecki, a w 1902 roku tytuł baroneta. W 1905 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego.
Twórczość Jako artysta pozostawał pod wpływem idiomu romantycznego, nawiązywał do twórczości Felixa Mendelssohna, Roberta Schumanna i Johannesa Brahmsa, podziwiał Richarda Wagnera. Wiele ze swoich utworów tworzył na zamówienia społeczne i państwowe. W swoich kompozycjach wokalnych czerpał z tradycji dawnej muzyki angielskiej, sięgał też do rodzimej poezji (William Shakespeare, Percy Bysshe Shelley, William Blake). Posiadał szerokie zainteresowania pozamuzyczne, inspirował się koncepcjami artystycznymi Johna Ruskina, darwinizmem i teoriami Herberta Spencera, głosił poglądy liberalne.
Anthem Parry’ego Jerusalem, napisany do słów wiersza Williama Blake’a w 1916 roku, stał się popularną angielską pieśnią patriotyczną.