Brown zawsze był uznawany za stronnika Gordona Browna. Kiedy ten został premierem mianował Browna zastępcą Głównego Whipa oraz młodszym ministrem ds. północnego wschodu. Brown został również Skarbnikiem Dworu Królewskiego. Od października 2008 do czasu wyborów parlamentarnych w 2010, po raz drugi został parlamentarnym sekretarzem skarbu i głównym whipem rządu w Izbie GminLive text - Brown's reshuffle, BBC News (wcześniej sprawował te funkcje w latach 1997–1998). W latach 2016–2021 był głównym whipem opozycji w niższej izbie Parlamentu.
We wrześniu 2022 zastał zawieszony w prawach członka Partii Pracy. Przyczyną zawieszenia było postępowanie dyscyplinarne, które dotyczyło wydarzenia mającego miejsce 25 lat wcześniej. Nie ujawniono treści wniesionej przeciwko niemu skargi. W grudniu 2023 Nick Brown zrezygnował z członkostwa w Partii Pracy i ogłosił, że nie będzie kandydował w następnych wyborach parlamentarnych.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1950 Kategoria:Politycy Partii Pracy (Wielka Brytania) Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1983–1987 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1987–1992 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści