W pozostałych pralkach (z polskim programatorem 770) wydłużenie prania wstępnego polegało na automatycznym zadziałaniu specjalnego mechanizmu, który blokował programator. Przycisk BIO w obu przypadkach podnosił najniższą temperaturę wody z około 30 °C do 50 °C. W programatorze 770Z program BIO nie był umieszczany, z uwagi na wysoką awaryjność.
Silnik pralki Silnikiem pralki obracającym bęben był silnik asynchroniczny OKC 2-2/12D produkowany przez Predom EDA. Uzwojenia silnika tworzyły 2 oddzielne silniki, do prania i do wirowania. Silnik wirowania był dwufazowy o jednej parze biegunów z uzwojeniami zasilanymi poprzez przełączniki programatora – zasadnicze napięciem sieci, a pomocnicze poprzez kondensator – i wirował z prędkością 3000 synchronicznych, a 2800 znamionowych obrotów na minutę, co poprzez przełożenie pasowe dawało około 380 obr./min bębna podczas wirowania. Silnik prania był trójfazowy o 6 parach biegunów uzwojenia silnika, a ten sam kondensator co w silniku wirowania był załączany przez programator. Zastosowanie silnika trójfazowego umożliwiło zmianę kierunków obrotów poprzez zmianę punktu przyłączenia zasilania.